سلام
سال نو مبارک
خیلی باحاله که آدم لحظه تحویل سال رو توی اینترنت بگذرونه. نه؟!
و خاطره انگیزه که از سرمای روز اول عید به خودت بلرزی.

امسال توسط رهبری به عنوان "اتحاد ملي و انسجام اسلامي" نامیده شد. چیزی که واقعا نیاز داریم. به شدت احتیاج به این اتحاد و انسجام رو توی این چند روز به واقع حس کردم. این نکته از کامنت هایی که برام می ذاشتن معلوم بود. حرف هایی رو بعضی هاتوی کامنت ها می نویسن که از یک ایرانی بعیده. خدا رو شکر که رهبر این سال رو به این عنوان اعلام کردن تا در جهت انسجام بیشتر حرکتی صورت بگیره.

پیام رییس جمهور هم مثل بقیه صحبت ها بود و حرف تازه ای نداشت. مثل همیشه تعریف از خود بود. تعریف از عملکرد دولت، تعریف از اینکه در بخش مسکن، کشاورزی و بازرگانی کارهای بزرگی صورت گرفته که تا به حال سابقه نداشته. رییس جمهور باز هم درباره صهیونیسم صحبت کرد. باز هم...

سید محمدخاتمی رییس جمهور پیشین هم صحبت هایش به نقل از ایسنا این طور بود: "با تغييراتي که در زندگي همه ما پديد آمده است و با وجود آشفتگي در حال که ناشي از کنده شدن از عالم گذشته و واماندگي از ورود به عالم جديد و ناتواني از آفرينش عالمي ديگر است و به رغم سرگشتگي و بريدگي از ديار و يار، اما از بختياري هنوز نوروز در ميان ما زنده است و احساس «خود بودن» را در ما زنده نگاه مي‌دارد و اميد آنکه اين احساس بيش از پيش مايه تفکر شود تا بتوانيم امروز و فردايمان را با تکيه بر گذشته (و نه رفتن و ماندن در آن) بسازيم تا هم «خود» باشيم سرافراز و پيشرو، و هم انسان زمان خود."

خیلی های دیگه پیام نوروزی دادن.

امیدوارم امسال سال خوبی باشه برای همه ما. سرشار از راستی و درستی. سرشار از وحدت و انسجام. امیدوارم بلا به دور باشه از سر مردم ما و کشورمون ایران. امیدوارم حرف هایی که رییس جمهور می زنه روزی تحقق پیدا کنه و ما دیگه گوجه کیلویی 2000تومان، سیب زمینی کیلویی 1000تومان، تخم مرغ دانه ای 200تومان، خانه نقلی و کلنگی متری یک و نیم میلیون تومان رو شاهد نباشیم. امیدوارم اصل 44قانون اساسی درست و دقیق اجرا بشه. امیدوارم. امیدوارم.

چند خط بالا اعتقادات خودم بود و همه آنچه که در دل دارم. وبلاگ من جایی هست برای هرآنچه که می خواهم بنویسم و من هم این کار رو می کنم. هرچند می دونم به محض اینکه این یادداشت رو گذاشتم، یک سری از باز شروع می کنن به فحش دادن چرت و پرت نوشتن. بعضی ها خیال می کنن اگه آدم وبلاگ داشته باشه و فلان چیزها رو هم تو وبلاگش بنویسه دیگه نباید از شخصیت ها، سازمان ها و دستگاه های حکومتی تعریف کنه.
نه اصلا این طور نیست. من هر جا که اشکالی ببینم، توی وبلاگم می نویسم. هر وقت ببینم زدن حرفی ممکنه مشکلی در جایی دیگه به وجود بیاره، ازش می گذرم. وقتی ببینم دستگاهی کار خوبی انجام داده، در حد خودم به عنوان یک ایرانی ازش تعریف می کنم. پس نباید من اون طوری بنویسم که دیگران از من می خوان. اگر این طور باشه، من هر مطلب این وبلاگ رو باید به 100شکل مختلف بنویسم.

ببخشید سرتون رو درد آوردم.
سال خوبی داشته باشید.
یاعلی