چند وقته که دارم بد جوری با سیاست خارجی ایران حال می‌کنم. یا به حد کما نزدیک میشم از شدت استرس یا از شدت خوشحالی پس می‌افتم.

کاری که امروز دستگاه دیپلماسی ایران انجام داد، واقعا ای ولا داره. خبری که امروز احمدی‌نژاد گفت، شاید در قوانین حقوقی جهان نباشه، ولی در اخلاق و فرهنگ ما وجود داره. از زمان کوروش کبیر و پیامبر اسلام بگیر و بیا جلو.

با این کار ضرب شست خوبی بهشون نشون دادیم. نشون دادیم که ما هم بلدیم کارهای عجیب و غریب انجام بدیم. نشون دادیم که می‌تونیم ییهو دنیا رو غافلگیر کنیم و محافظه کاری مثل تونی بلر رو وادار کنیم که بگه من به فرهنگ و تمدن مردم ایران احترام می‌ذارم.

یادمون نره که تا همین چند وقت پیش بحث فیلم ضد ایرانی 300 داغ بود و هنوز هم هست.

اگر نخست وزیر انگلیس فقط یک بار دیگه درباره عمل یک طرفه ایران صحبت کنه، ضربه محکم واقعی بر بدنه حرف‌های جرج بوش وارد شده. باز هم دم ما ایراني‌ها گرم.

راستی این دموکرات های آمریکا هم خیلی باحال هستن ها. از هر کاری برای تو دهنی زدن به رییس جمهورشون استفاده می‌کنن؛ حتی با روسری سرکردن رییس مجلس آمریکا.

به این میگن باحالی دنیای سیاست. باحالی همونی که از همه بی پدر و مادرتره.

اینو بخونید بدک نیست

وقتی میگن فلانی با دست پس میده و با پا پیش می‌کشه یعنی این

گزارش تصویری آزادی ملوان‌های انگلیسی

من اگه جای رییس جمهو بودم موقعی که این تفنگدارها از ایران خارج می‌شدن، به هر کدومشون یک دسته گل می‌دادم با چند تا کادوی کوچیک. مخصوصا یک چیزی برای بچه اونایی که عیال‌ وار هستن. این جوری حسابی مرام کش شون می‌کردم.