دو سه روزه كه دارم به پول فكر مي‌كنم. چند صحنه كه اين روزها ديدم رو مي‌نويسم.

1. يك آقاي مسني اسكناس 100 تومني از جيبش در آورد. توي دستش هزار جور تا كرد و لوله كرد تا داد دست راننده اتوبوس. تا مقصد اون اسكناس اندازه يك سال پير شد.

2. پريشب سوار تاكسي شدم. يك پسره كيف يا موبايل يك خانوم كه بغل خيابون ايستاده بود رو زد و دويد. راننده شروع كرد به ديدن اطراف و مثلا دنبال دزد گشتن. از دزدي و حروم خوري صحبت كرد و اينكه مردم چقدر بي‌معرفت شدن. وقتي خواستم پياده شم، 200تومن كرايه هميشگي و نرخ اون مسير رو دادم. راننده در كمال وقاحت گفت 250تومن ميشه. من مونده بودم كه بين اين راننده و اون دزد چه فرقي هست؟!

3. ديشب يهو ديدم يكي داره فحش ميده و بلند بلند داد مي‌زنه. سرم رو از پنجره بيرون كردم و يك خانومي داره خطاب به يك مرده ميگه:«[...فحش بد...] پول منو بده» و كلي فحش ديگه. مرده كارش با خانوم روسپي تموم شده بود و پولش رو نداده بود. (باور کنید خالی بندی نیست. راست راست گفتم)

4. صبح رفتم نون بگيرم. نانواي زيادي محترم و نان مثلا حلال خور و جوش شيرين نزن و نان مطلوب به مشتري بده محل ما از خرج‌ها و گراني هزينه‌ها و حقوق كارگر گلايه داشت. يكي هم بهش مي‌گفت برو كارگر زن بگير. ماهي صدهزار تومن بده بهش. از 7صبح تا 7شب هم برات كار مي‌كنه. بعضي‌هاشون هم شب واي‌ ميستن.

5. اين بي ربطه. از قبل ميدون آزادي تا انقلاب، روي دو طرف پل‌هاي عابر پارچه زرد زدن كه روشون نوشته: «نيروي انتظامي خدانگهدارتان»