آدم: دوستت دارم نگهبان ماه

وقتی خورشید طلوع می‌کرد، می‌دیدمش.
آره از همین اول می‌خوام افسوس بخورم. وقتی که خورشید غروب می‌کرد، می‌دیدمش.
هر دو رو می‌دیدم. تا اینکه یک برج طلوع و غروب خورشید رو ازم گرفت.
حالا دلم رو به این خوش می‌کنم که شاید یک شبی ماه بخواد بهم نگاه کنه.
پرده رو کنار می‌زنم و ماه رو می‌بینم و با نگاه مهربونش می‌خوابم.
ابرها کینه به دل نمی‌گیرن. از جلوی مهتاب کنار می‌رن.
اما می‌ترسم روزی به سینه آسمون هم سیمان بمالند و من دیگه ماه رو هم نبینم.
اما می‌دونم که نگهبان ماه نمی‌ذاره که ماه رو ازم بدزدن.
آخه نگهبان ماه با من دوسته.
نگهبان ماه مهربونه.
دوستت دارم نگهبان ماه.

ارسال نظر

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

نام:

پست الكترونيك::

آدرس وب:

مرا به خاطر بسپار؟

Comments: (you may use HTML tags for style)