زمانی که توی آمار بازدید کننده های وبلاگم به این لینک بر خوردم کلی خندیدم. خودم هم باورم نمی شد. که وبلاگ من جزو وبلاگ های برتر ایرانی باشه. به نظر خودم خیلی عجیبه. ولی وقتی که مطمئن تر شدم به خودم گفتم آیا واقعا من ارزش چنین جایگاهی رو دارم. این همه مدت و این دویست و چند یادداشتی رو که نوشتم شاید برای دل خودم بوده. شاید هم برای فریاد زدن و تلنگر زدن. اما سعی می کنم بهتر از این باشم. سعی می کنم بهتر بنویسم.

یادم نمیره پیغامی که مسعود بهنود برای وبلاگم گذاشته بود. مسعود بهنود بهم توصیه کرده بود که قبل از نوشتن فکر کنم که چه چیزی می خواهم بنویسم و برای چه کسانی.

امیدوارم این صحبت آویزه گوشم باشه و از حالا با تفکر بیشتر و کم شیطنت تر بنویسم. سعی می کنم بیشتر از اینها خودم باشم.