حوا نمیدانم چرا
از کودکی هرکه را که گیسویی از خرما داشت و ردی از گل یخ در چهره اش، دوست داشتم. نمی دانم چرا.
برف که بارید مرا خبر نکرد و رفت. نمی دانم چرا.
بوی خرما پزان میآید در این زمستان استخوان سوز. نمی دانم چرا.
پر از عشق شده بودم. دست در موهایش میکشیدم و بر چشمش. میفشردمش در آغوش. سینه بر سینه. پیشانیاش را، گونه اش را، چشمانش را، گردنش را، لبش را بوسیدم. چشم باز کردم. داشتم با نقش گل بالش، عشق بازی میکردم. نمی دانم چرا.
نیست ولی میآید. کی را نمیدانم. خدا میداند. اما نمی دانم چرا.
نظرات
آدم برفیش خیلی خوشگل بود.
راستی اگه پودر لباس شویی میخوای فروشگاه سپه تجرش و سپه پشت حسینیه ارشاد جفتشون دارن.
Posted by: آزاده | February 1, 2008 3:20 PM
salam.podr daram. vali ba benzin avaz mikonam.
Posted by: حسين | February 1, 2008 4:59 PM
در عین کوتاهی و ایجاز، زیبا بود؛ زیبا و ...
Posted by: م.ع. | February 1, 2008 6:26 PM
سلام
Posted by: moh3n | February 1, 2008 6:52 PM
ميآيد حوا هم روزي
Posted by: ساره | February 1, 2008 11:41 PM
,عاشقانه ای آرام با بالش
Posted by: آبجی سمیه | February 2, 2008 8:50 PM
wet dream ;)
Posted by: huy | February 10, 2008 3:12 PM