فکر نمی کنم تیتر مطلب رو اشتباه نوشته باشم. شما هم اگه مثل من تعطیلی نداشتید به همین درد مبتلا بودید.

امروز تو محل کار ما دوتا از بچه ها دوتا مثال توپ درباره مسئله پیمانکاری توی کشور زدن.

نفر اول گفت که حدود چهار ماه به شهرشون نرفته بود. خونه شون خالی بود. کسی نبود. چراغی روشن نشده بود. گاز و آبی و تلفنی استفاده نشده بود. اما قبض برق اومده بود براشون به مبلغ 20هزار تومن.

همکارم گفت منم شاکی شدم و رفتم اداره برق پیش یکی از دوستانم. دوستش برمی‌گرده و بهش میگه که شرکت برق استعلام شماره کنتورها رو داده به شرکت های پیمانکاری. اون شرکت ها هم بر اساس شماره کنتورها درصدی پول می‌گیرن.

بنابراین اگر مامور چند بار بیاد زنگ بزنه و کسی نباشه برای اینکه شرکت پیمانکاری جریمه نشه و پولی بابت نداشتن شماره کنتور جلوی شماره سریال مشترک از پیمانکار کسر نشه، شماره الکی توی فرم می‌نویسن. تا هم پولی به جیب زده باشن و هم بگن که شماره کنتور صاحب ملک رو برداشتن.

دوست همکارم میگه اکثر مردم نمی‌فهمن این موضوع رو و میرن بانک و پول قبض رو پرداخت می‌کنن. اما تعداد انگشت شماری هستن که کلاه سرشون نمیره و حساب کشی می‌کنن.

یک همکار دیگه هم موضوع رو شنید این مطلب رو گفت.

اتفاقا شرکت سایپا هم مونتاژ خودروهاش رو داده به شرکت های پیمانکاری و هر چند وقت یه بار با یک پیمانکار قرارداد می‌بنده. پس با این حساب که هر پیمانکار بر اساس قطعه ای که سوار می‌کنه پول می‌گیره. پس هر کارگر مسئول یک نوع قطعه هست. در نتیجه به کارکنان شرکت پیمانکاری هم بر اساس تعداد قطعه ای که سوار مي‌کنن حقوق داده میشه.

حالا هر کارگر سعی می‌کنه قطعه بیشتری رو توی ماشین‌ها جا بندازه و رکورد بزنه تا پول بیشتری بگیره. شرکت پیمانکاری هم هر چی بیشتر ماشین تولید کنه بیشتر پول می‌گیره. پس نتیجه این میشه که اگه پیچی محکم بسته نشده یا قطعه ای بعد از یک مدت کوتاه خراب میشه یا یه وقت چرخ ماشین بیرون در کارخونه در رفت یا موتور وسط اتوبان ولو شد نتیجه عمل خیر همین پیمانکارهاست.

خدا خیرشون بده که کار مردم رو راه می‌اندازن.