« نگاهت را دوست دارم | آدم اول | فال بعد از كلاس »

ای فریااااااااااااااااااااااااااااااااااااااد

کاش لال می‌شدیم.
کاش آدم‌ها هیچ صدایی از دهانشون خارج نمی‌شد.
کاش ناراحتی هامون رو سر هم فریاد نمی‌زدیم.
یکی رو می شناسم که کاش هیچ وقت نمی‌تونست صحبت کنه تا منم نتونم صحبت کنم.

دنبالك

TrackBack URL for this entry:
http://adam.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/281

نظرات

terekundi ba webloget

ارسال نظر

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

مرا به خاطر بسپار؟