امروز زیاد حال خوشی ندارم. یعنی با اتفاقاتی که این چند روز افتاده دل و دماغی برای نوشتن نمی‌مونه.

از استادهای جدید دانشگاه چیزی نمی‌گم. چون گفتن نداره.

اما آدم بدجوری می‌سوزه وقتی می‌بینه که غذای دانشگاه یهویی از 100 تومان به 2000 تومان برسه. آخه انصافه؟ اگر توی دفترچه دانشگاه جامع نگاه می‌کردید می‌دیدی که نوشته غذا به صورت دانشجویی ارائه میشه. حالا اینم غذای دانشجویی ما.

بچه های دانشگاه ما هم اعتصاب کردن. البته اگه بشه اسمش رو اعتصاب گذاشت. اما آنچه به جایی نرسد فریاد است. شماها حساب کنید که توی دانشگاه یک برگه نوشتن و همه تقصیرها رو انداختن به گردن بالاترین مقام اجرایی کشور. آخه انصافه همه چیز رو میندازیم گردن رییس جمهور، این یکی رو هم بهش اضافه کنیم؟!

به هر حال دانشکده خبر در بخش شکمی، از دو نوع غذا همراه با دسر 100 تومان به جایی رسیده که غذای بی کیفیت 2000 تومانی رو براش از مطبخ مسجد میارن. چرایی آوردن غذا از مسجد رو نمی‌دونم. شاید تبرک داره. شاید این هم یک سیاست جدید هست که شروع شده.

اما اول و آخر این کلاه گشاد هست که به سر دانشجو میره.